وقتی مردم میمیرند روحشون پرواز میکنه و میره به آسمون...یا میره بهشت یا میره جهنم...
اما شاید بهشت و جهنم دو کره ی زمین دیگه باشن که دقیقا هم اندازه ی همین کره ی زمین ما هستن اما یکیشون خیلی سوزان و عذاب آوره و دیگری همین کره ی زمین اما پر از مهر و صفا و دوستی...جایی که انسانها به خوبی و خوشی در کنار هم زندگی بعد از مرگ زندگی می کنن...
شاید اون دو تا کره ی دیگه (بهشت و جهنم) خیلی از ما دور باشن اما اگر تکنولوژی اینقدر پیشرفت کنه که بشه به فضاهای دورتر هم رفت پس شاید بشه اون بهشت و جهنم رو هم کشف کرد...
شاید اینقدر تکنولوژی پیشرفت کنه که ما بتونیم قدرت دیدن ارواح رو هم پیدا کنیم...
اگر اون دو تا کره که همون بهشت و جهنم هستن کشف بشه همه ی انسانها دسته دسته میرن به اون کره ی بهشت و اینقدر جمعیت زیاد میشه که بهشت هم تبدیل به جهنم میشه و اون موقع چون دیگه بهشتی نیست که انسانها بعد از مرگ به اونجا برن و چون دیگه زندگی ما بدون حاصل و خسته کننده میشه پس روز قیامت فرا میرسه و اون موقع همه ی آدمهای بد از بین میرن و انسانهای خوب باقی میمونن و اون کره ی بهشت با کره ی زمین ما پیوند میخوره و یک بهشت بزرگ رو برای آدمهای خوب درست میکنه...اون موقع همه ی انساهای خوب در کنار همه برای همیشه زندگی میکنن...به خوبی و خوشی...
اینجوریه که میشه به حرفهای معصومین و ادیان مختلف تعریف علمی داد!!!
نوشته ی بالا رو از وبلاگ زیر آوردم :
درباره ی نوشته ی بالا فقط همینو بگم که اکر انسانها قرار بود بعد از مرگ به ابدیت برن سگ ها و گربه ها و بقیه ی حیوانات بعد از مرگ اونا رو به خوبی مشاهده نمیکردن...این نشون میده این پشت مشت ها یه حقایقی پنهانه که همه ازش بی خبریم...
